Fascinate{SENSE} - PART I

posted on 04 Jan 2012 21:28 by zensedayz in SENSE

Fascinate {SENSE}

 

 

 

Title : Fascinate {SENSE}

Author : zensedayz

Category : AU / DRAMA / ROMANTIC 

Rate : PG -13 , NC -17 (เนื่องจากฟิคเรื่องนี้มีคำพูดและการกระทำที่ไม่เหมาะสมโปรดใช้วิจารญาณในการอ่านด้วยค่ะ) 

Pariring : Yuchune x Junsu

 A/N : แนะนำให้อ่าน Passionate ของยุนแจก่อนนะค่ะ มีเนื้อหาบางส่วนเกี่ยวข้องต่อเนื่อง :)

 

 

Link  Prolouge

 

Fascinate{SENSE}


I.


 

ยูชอนขยี้ตาเป็นรอบที่ห้า เขานั่งอ่านเอกสารที่ชางมินขนมาให้ตลอดค่อนคืน ง่วงจนตาแทบปิดแต่เพราะอะไรก็ไม่รู้ที่ทำให้เขาเฝ้านั่งอ่านตัวอักษรทั้งเกาหลีและอังกฤษ รวมไปถึงตัวเลขเม็ดเงินมากมายมหาศาลที่ระยิบระยับจนทำให้เขาตาพร่าหลายต่อหลายครั้ง

เขาเปิดปากหาวหวอด ภายในห้องนอนที่ตอนนี้ต้องมีโต๊ะทำงานประจำตัว แต่ยูชอนกลับไม่ชอบนั่งเก้าอี้ เขาขึ้นไปนอนบนเตียงของตัวเองยืดแข้งยืดขา จัดในท่าที่ทำให้รู้สึกสบายตัว…และมัน…ก็ทำให้เผลอหลับหลายครั้ง

 

เขารู้แล้วว่าทำไมนักธุรกิจส่วนใหญ่ถึงได้มีภาพลักษณ์สุขุม เยือกเย็น รวมไปถึงต้องดื่มกาแฟแทนน้ำเปล่า..เขาเข้าใจถ่องแท้ทีเดียว

 

ยูชอนกำลังหาวเป็นรอบที่หกและกำลังตัดสินใจปิดแฟ้มเอกสารยอมแพ้ ทว่าเสียงเคาะประตูพร้อมกับผลักเข้ามาในทันทีทำให้เขาต้องหันไปมอง

“ชางมิน?” เขาออกจะแปลกใจไม่น้อยเมื่อชายหนุ่มเจ้าของผิวสีแทนออกน้ำผึ้งวิ่งหน้าตาตื่นเข้ามา เขาดูร้อนรนผิดกับชิมชางมินผู้ฉลาดปราดเปรื่อง..

“คุณยูชอน..” เขาหอบหายใจพลางละล่ำละลัก ยูชอนลุกขึ้นนั่งดีๆพลางมองไปทางชางมินอย่างไม่เข้าใจ

“เกิด..เกิดเรื่องใหญ่แล้วครับ…”

“เรื่องอะไร?”

“คุณยูฮวานได้รับอุบัติเหตุ..”

 

!!

ยูชอนแทบไม่แตะเบรกเลยนับตั้งแต่เขาเข้าเกียร์ถอยรถออกจากบ้าน ภายในใจเขาร้อนรนไม่ต่างจากชางมินที่มาด้วยกัน ยูฮวานเป็นน้องชายของเขา..น้องชายที่เขารักมาก เป็นสมาชิกในครอบครัวคนหนึ่งที่ยูชอนสาบานว่าเขาจะปกป้องดูแล รวมไปถึงแม่ของเขาอีกหนึ่งคน

ยูชอนตรงเข้าถามไถ่กับประชาสัมพันธ์ และได้รู้ว่ายูฮวานยังไม่ออกจากห้อง ICU

ชายหนุ่มทรุดตัวลงฮวบกับเบาะนั่งหน้าห้องที่ยังคงมีไฟขึ้นว่า “ฉุกเฉิน” น้ำตาไม่ได้ไหลแต่เขากลับรู้สึกปวดร้าวอย่างบอกไม่ถูก ยูชอนกำมือเข้าหากันช้าๆก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นความคับแค้นที่ฝังอยู่ภายในใจ เขาสะกดกั้นพลางเอ่ยถามชางมินที่นั่งข้างๆ

“มันเกิดอะไรขึ้น?”

“ยังไม่ทราบแน่ชัดครับ”

“หมายความว่ายังไง!!” ยูชอนตะหวาดกลับ เขาหันไปคว้าคอเสื้อของอีกฝ่ายและตะเบ็งถามอย่างเหลืออด

“นายจะบอกว่ายูฮวานแค่ออกไปเที่ยวเล่นแล้วขับรถชนงั้นเหรอชิมชางมิน!!”

“ใจเย็นครับคุณยูชอน..” ชางมินไม่ถือโทษโกรธเจ้านาย เพราะรู้ดีว่าอีกฝ่ายกำลังรู้สึกเช่นไร สีหน้าของยูชอนปวดร้าว เขายังไม่คลายมือออกจากคอของอีกฝ่าย

“ผมยังบอกอะไรได้ไม่มาก…รู้เพียงแต่ว่ามีคนไม่หวังดีกับพวกเรา”

“ไปสืบมาว่ามันเป็นใคร…”

“……..”

“ในเมื่อมันลอบกัด ก็อย่าหาว่าฉันไม่เตือน…”

 

                เสียงทุ้มเปรยเรียบๆ เขาปล่อยมือจากชางมินพลางหันไปมองประตูห้องฉุกเฉินอีกครั้ง

 

ยูฮวาน…อย่าเป็นอะไรเลยนะ…พี่ขอร้อง

 

 


SENSE – FASCINATE

 


 

“ยูชอน!..ยูชอนลูก…ยูฮวานเป็นยังไงบ้าง?” คุณนายปาร์คที่เฝ้ารอข่าวคราวของลูกชายทั้งสองตลอดทั้งค่ำคืนแทบจะกระโดดเข้าไปจับยูชอนไว้มั่น ขอบตาเธอเอ่อล้นไปด้วยหยดของน้ำตาทว่ายังคงเก็บกักเอาไว้ได้

            “ยูชอน..ว่าไงลูก…” เธอถามเร้าพลางเขย่าแขนลูกชายคนโตที่ยังนิ่งเงียบอยู่ ชายหนุ่มเงยหน้ามองแม่ของเขาเชื่องช้า ดวงตาคู่คมอัดแน่นไปด้วยความเจ็บปวด เขาฝืนยิ้มแม้ว่าในใจยังคงเจ็บปวดแสนสาหัส

                “ยูฮวาน…ออกจากห้องไอซียูแล้วครับ…” ยูชอนอยากอดทนให้นานกว่านี้ แต่ความร้อนผ่าวเล่นงานทั้งขอบตา แสบปร่าไปทั้งโพรงจมูกและลำคอ

                “แต่หมอ…”

                “แต่อะไรยูชอน…” ปาร์คซูจินละล่ำละลัก เธอบีบแขนลูกชาย รู้สึกได้ว่าสิ่งที่เฝ้ารอคอยไม่ใช่เรื่องดีอย่างแน่นอน

                “แต่หมอยังบอกไม่ได้ว่ายูฮวานจะฟื้นเมื่อไรครับ…”

                “………..” ขณะที่พูดยูชอนก็กัดฟันทนรับความเจ็บปวดอีกระลอก ตอนที่ฟังเหมือนโลกทั้งใบกำลังพังทลายลงตรงหน้า ภายในใจเจ็บร้าว ไม่แตกต่างจากแม่ของเขาที่เหมือนกำลังจะเป็นลม ล้มทั้งยืน

                “แม่ครับ…”

                “ไม่จริง..ไม่จริงใช่ไหม!! แม่ไม่เชื่อ!! แม่ไม่เชื่อยูชอน!!” เธอกรีดร้อง ยูชอนต้องตรงเข้าไปรั้ง พลางกอดแม่พร้อมกับหยดน้ำตาที่กำลังไหลเอ่อออกมาเชื่องช้า

                “ใจเย็นๆครับแม่…ยูฮวานต้องหายเป็นปกติ ผมสัญญา”

                “ฮือๆ..ยูฮวาน..แม่จะไปหายูฮวาน”

                “แม่ครับ…ฟังผมนะ..ฟังผมดีๆ…ต่อจากนี้ผมจะปกป้องดูแลทั้งแม่และยูฮวานให้ได้…ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น แม่ต้องเชื่อผมนะครับ อย่าไปไหนตามลำพัง ตอนนี้เราไม่ปลอดภัยอีกแล้ว…แม่ครับ…เรื่องของยูฮวานผมจะจับมันให้ได้ แม่ไม่ต้องห่วง…แม่เชื่อผมใช่มั๊ย?”

                “ลูกรู้เหรอว่าใครเป็นคนทำ…”

                “ตอนนี้ยังแต่อีกไม่นานเราจะรู้ครับ…”

                “…………..”

                “…และถึงตอนนั้นผมจะจัดการมันอย่างสาสม…แม่ไม่ต้องห่วง”

                “ยูชอน…แม่…” เธอกอดลูกชายไว้ พูดไม่ถูกว่ารู้สึกอย่างไร รู้เพียงแต่ว่าเธอเสียใจมากมายเหลือเกิน

 

 

            SENSE – FASCINATE

 


                “เป็นคนของตระกูลคิมครับ…” ชางมินรายงานเบาะแสที่ได้รับมาแก่เจ้านาย  ยูชอนเงยหน้าจากเอกสารรายวัน เพียงไม่กี่วันตำแหน่งผู้นำคนใหม่ที่ชายหนุ่มได้รับกำลังทำให้เขาเปลี่ยนแปลงไปเป็นคนละคน

                ทำไมยูชอนจะไม่รู้คำสบประมาทจากคนอื่นๆไม่ว่าจะเป็นพนักงานในบริษัท หุ้นส่วน หรือแม้กระทั่งคู่แข่งว่า เขามันไก่อ่อน ไม่มีประสบการณ์ ไม่เคยเดินงานเคียงคู่กับปาร์คฮยอนซอคนเป็นคนพ่อสักครั้ง ไม่เคยศึกษา ไม่เคยเปิดตำรา ท่าทางเหยาะแหยะและดูแว่บเดียวก็รู้ว่าเก่งไม่ได้ถึงกึ่งหนึ่งของคนเป็นพ่อ

                อันที่จริงก่อนหน้านี้ใครๆก็รู้ถึงความไม่เอาไหนของยูชอนอยู่แล้ว พ่อเขาไม่เคยยกย่องภูมิใจในตัวลูก หลังส่งไปเรียนต่างประเทศกลับเลือกเรียนสถาปัตย์สาขาวิชาออกแบบภายในให้หัวใจของปาร์คฮยอนซอกระตุกเล่น นอกจากจะไม่มีประสบการณ์ด้านธุรกิจนิสัยที่ไม่จริงจังอะไรทำให้พนักงานหลายคนหยามเหยียดลับหลัง

                ตอนนี้ตระกูลปาร์คกำลังสั่นคลอน หลังปาร์คฮยอนซอที่แข็งแกร่งเข้ายึดอำนาจจนครอบคลุม ถือว่านี้เป็นโอกาสที่ดีที่สุดในการล้มล้างตระกูลปาร์คที่เข้าสู่ภาวะอ่อนแอ

 

                ยูชอนที่ไม่เข้มแข็ง…ยูชอนที่จะนำพาบริษัทและตระกูลไปสู่ความล่มจม

 

                ไม่มีวัน…

 

                “คิม?...คิมไหน”

                “คิมซูโรครับ…”

                “มันเป็นใคร…เป็นหุ้นส่วนหรือคู่แข่ง..?”

                “ไม่เชิงทั้งสองอย่างครับ คิมซูโรมีบริษัทและหุ้นส่วนครอบครองมากมาย ธุรกิจหลักคือการค้าขายอัญมณี แต่มีอยู่ช่วงหนึ่งที่พื้นที่ที่คิมซูโรลงทุนทำเป็นสัมปทานของเรา พื้นที่ตรงนี้มีปัญหามาเรื้อรังครับ เราได้รับกำไรจากทางนี้รวมไปถึงทำให้อีกฝ่ายไม่พอใจด้วย…”

                “เพราะแบบนี้งั้นเหรอ?”

                “ไม่ครับ….ต่อจากนั้นคิมซูโรก็ขยายธุรกิจทำท่าเรือส่งออกสิ้นค้าเช่นกันกับเรา มีปัญหากันเป็นพักๆเช่นกัน ทั้งเราและเขาเป็นทั้งมิตรและศัตรูในเวลาเดียวกัน ขึ้นอยู่แล้วแต่สถานการณ์”

                ยูชอนนิ่งคิด เขาเม้มริมฝีปากหลังจากอ่านประวัติโดยคร่าวที่ชางมินยื่นมาให้ มีธุรกิจมากมายที่คิมซูโรครอบครองและเป็นหุ้นส่วน ดูไปดูมาก็คล้ายๆกับธุรกิจที่เขามีในครอบครอง จึงเป็นไปได้ที่อีกฝ่ายหวังจะกำจัดเขาไปให้พ้นทางอย่างรวดเร็ว

                “แต่ฉันไม่ชอบที่มันทำกับคนนอก…คนที่ไม่เกี่ยวอะไรด้วยอย่างยูฮวาน…ถ้ามันจะทำ ทำไมไม่ทำตรงๆที่ฉันล่ะ…” ความคับแค้นทำให้ยูชอนยังโมโหอยู่ไม่หาย ฝ่ายนั้นมีลูกชายสองคนเช่นกัน คนแรกเรียนจบแล้วชื่อคิมจุนโฮตอนนี้ดำรงตำแหน่งเป็นผู้ช่วยของคิมซูโร ส่วนคนที่สองกำลังศึกษาอยู่ชั้นมหาวิทยาลัยคณะพาณิชย์และการบัญชีชื่อคิมจุนซู

 

                “ในเมื่อมันเลือกที่จะทำคนที่ไม่รู้เรื่องอะไร..ก็ช่วยไม่ได้ที่ฉันจะทำแบบเดียวกันกับมัน…”

 

SENSE – FASCINATE

 

                เขาดับเครื่องขณะยกมือที่ถือรูปอยู่ขึ้นดู

 

                ใบหน้าของผู้ชายที่บอกได้เต็มปากว่าจิ้มลิ้มน่ารักจึงปรากฏ คิมจุนซูเป้าหมายในวันนี้ที่ยูชอนอยากพบ

                เขาคลายปมเน็คไทออกพลางขยับแว่นกันแดดที่บดบังรูปหน้าหล่อเหลาไปกว่าครึ่ง

                หลังจากใช้ชางมินให้ไปสืบจนได้รู้แน่ชัดว่าคิมจุนซูนั้นเลิกเรียนเวลาไหน เขาจะเฝ้าดูสักระยะ ให้แน่ใจในตัวอีกฝ่ายแล้วจะหาวิธีจัดการให้เจ็บแสบกว่าที่พวกมันทำกับยูฮวานน้องชายของเขาเอง

 

รอไม่นานตึกเรียนของคณะพาณิชย์และการบัญชีก็ครึกครื้นไปด้วยนักศึกษาที่พากันนั่งล้อมหรือพากันกลับบ้าน ยูชอนนั่งเงียบอยู่ในรถ เผลอขยับแว่นอีกครั้งก่อนจะพบเป้าหมายที่เขารออยู่ก่อนหน้า

ใบหน้าน่ารักค่อยๆปรากฏ โดยที่ร่างเล็กแลดูบอบบางกำลังร่ายล้อมไปด้วยเพื่อนฝูงจำนวนมาก เขาเห็นรอยยิ้ม แม้จะไม่ได้ยินแต่ก็รู้ว่าอีกฝ่ายกำลังหัวเราะอย่างมีความสุข ยูชอนกำมือเข้ากับพวงมาลัยของตัวรถด้วยความเคียดแค้น

 

ขณะที่ยูฮวานต้องนอนซมอาศัยเครื่องช่วยหายใจในการประทังชีวิต ฝ่ายนั่นเองกำลังยกยิ้มมีความสุข เขาคนนี้เองที่จะลงมือทำลายทั้งรอยยิ้มและความสุขนั้น จะลบมันออกจากใบหน้าและแทนที่ด้วยคราบน้ำตาอย่างที่เขากำลังพบเจอ

 

 

SENSE – FASCINATE

 


คิมจุนซูเดินเอื่อยไปตามทางเท้าของมหา’ลัย หลังจากเลิกเทสย่อยในคลาสเขาก็อยากจะกินไอศกรีมก่อนกลับบ้าน บอกคนรถให้มารับช้าหน่อยโดยอ้างว่าจะไปกับเพื่อน ไม่รู้ว่าเพราะอะไรหมู่นี้คุณพ่อจึงสั่งให้คนตามประกบอยู่เรื่อย จุนซูเป็นเด็กร่าเริงสดใส เขารักอิสระและไม่ชอบการบังคับขู่เข็ญ พ่อแม่และพี่ต่างรักและเอ็นดูจุนซูกันมาก ไม่เคยมีใครกล้าขัดใจเขา ทะนุถนอมเขาราวไข่ในหิน

อันที่จริงคงเป็นเพราะความบกพร่องที่ติดตัวเขามาตั้งแต่กำเนิด แต่หลังจากที่จุนซูเติบโตอาการของโรคประจำตัวจึงได้ทุเลาลงจนแทบไม่มี…

ร่างเล็กเดินมาถึงร้านขนมร้านโปรดที่มีทั้งไอศกรีมและขนมเค้ก แม้จะมีเพื่อนมากมายก็จริง แต่เขากลับไม่เคยสัมผัสได้ถึงความจริงใจที่อีกฝ่ายให้มาแม้แต่น้อย

หลายครั้งที่เขาต้องร้องไห้เพราะคนพวกนั้นเอาเขาไปว่าลับหลัง หาว่าเขาไม่จริงใจ เป็นพวกคนรวยนิสัยแย่ ทั้งที่ในความเป็นจริงจุนซูให้ความสนิทสนมและจริงใจต่อทุกคน

ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังคงยิ้มให้เหมือนเก่า ทำเป็นไม่รับรู้ต่อสิ่งที่พวกนั้นเอาไปกล่าวลับหลัง ถึงจะเจ็บปวดแค่ไหนแต่จุนซูก็ทำได้แค่นี้

คิมจุนซูจึงเดินอย่างเหงาหงอยและเดี่ยวดายในการมาร้านไอศกรีม

 

“เอา..ช๊อกโกแล็ต วานิลลา แล้วก็…อื้ม..อีกรสเอาเป็นช๊อกชิพฮะ…” จุนซูจิ้มนิ้วเลือกรสของไอศกรีม ระหว่างรอเขานั่งมองการตกแต่งของร้านอย่างที่เคยทำ แต่จู่ๆเสียงกระดิ่งที่หน้าประตูก็ดังขึ้น พนักงานภายในร้านกล่าวต้อนรับอย่างเป็นกันเอง ทว่าสิ่งที่สะกดสายตาจุนซูไว้กลับเป็นร่างสูงของอีกฝ่ายที่ดูยังไงก็ไม่น่าใช่นักศึกษา

เขาสวมเสื้อเชิ้ตพับแขน กางเกงแสล็คสีดำสีเดียวกับรองเท้าที่ถูกขัดจนขึ้นเงา ใบหน้าเขาเรียบนิ่ง ริมฝีปากเขาเหมือนจะยิ้มแต่ก็ไม่ ดวงตาที่จุนซูพยายามเพ่งมองทว่าถูกบดบังไปด้วยแว่นตาดำขนาดใหญ่ ดูโฉบเฉี่ยวมีสไตล์เหมือนหนุ่มเพลย์บอยอย่างไรอย่างนั้น

“มีอะไรติดหน้าผมเหรอครับ?”

จุนซูสะดุ้งสุดตัว เขาเผลอจ้องหน้าอีกฝ่ายนานเกินไป ร่างสูงสมส่วนเดินเข้ามาใกล้ก่อนจะทรุดตัวนั่งตรงหน้าเคาท์เตอร์ใกล้ๆกับเขา พนักงานเอ่ยต้อนรับพลางส่งยิ้มเอียงอาย ปลายนิ้วเรียวเกี่ยวเอาแว่นตากันแดดออกช้าๆก่อนจะเผยดวงตาคู่คมที่แสนทรงเสน่ห์

 

เขาหันมาทางนี้!!

 

จุนซูหลบตาทันควัน รู้สึกร้อนวูบไปทั้งใบหน้า เสียงทุ้มทว่าล้ำลึกเอ่ยสั่งกาแฟกับพนักงานสาว..เธอจากไปพร้อมกับทิ้งให้ลูกค้าสองคนนั่งห่างกันด้วยเก้าอี้ของทางร้านหนึ่งตัว

 

จุนซูพยายามที่จะไม่หันไปมอง เขารับไอศกรีมที่สั่งมาทานด้วยความเร็วที่เป็นปกติ คนรถของทางบ้านโทรเข้ามาและจุนซูก็กดรับ

“ฮะ…ร้านเดิม..ตอนนี้กินอยู่เดี๋ยวอีกสักพักก็เสร็จแล้ว…ฮะ…”

 

แน่นอนว่าบทสนทนาเหล่านั้นอยู่ในการรับฟังของคุณลูกค้าอีกหนึ่งคนด้วย

 

 

SENSE – FASCINATE

 


                “อื้ม&helli