ZeNsE.dAyZ

อดีตกับควาทรงจำ

อยู่ๆคำๆนี้ก็ผุดขึ้นมา...ไม่รู้ว่าเพราะอะไรเหมือนกัน คิดได้ก็เลยลงมานั่งเขียนบล๊อค..ทันที..ดูจะงี่เง่ามากๆที่อยู่ๆก็นึกเหงาและท้อแท้

มีคำพูดหนึ่งที่ลอยวนเวียนอยู่ในหัว..แต่จำไม่ได้หรอกว่าคำพูดนี้ใครเป็นคนพูด แต่ที่จำก็คือความหมาย

ไม่รู้ว่าจริงหรือเปล่าแต่เขาบอกว่า

"คนเราจะใช้คำว่าอดีตกับเรื่องที่เลวร้าย...กับสิ่งที่ไม่น่าจดจำ กับสิ่งที่ทำให้เราเสียใจ"

"แต่กับคำว่าความทรงจำคนกับใช้มันในสิ่งที่ดี สิ่งที่ทำให้เรายิ้ม สิ่งที่ทำให้เรานึกถึงแล้วมีความสุข"

ไม่รู็ว่าจริงหรือเปล่าแต่สำหรับเรา..กับสิ่งที่เกิดขึ้นมันก็คือสิ่งที่คุณเผชิญกับมันมาแล้วทั้งนั้น คุณตีค่ามันว่าไร้ค่าแล้วโยนทิ้งให้มันเป็นเพียงอดีต กับสิ่งที่คิดว่าสวยงามคุณกลับยกย่องให้เป็นความทรงจำ

??

สุดท้ายแล้วอะไรคือสิ่งที่คนเราเรียนรู้

ถ้าไม่ใช่อดีตกับความทรงจำ

กับคนเราที่ทนแบกรับพร้อมผลักไส...เพราะอะไรทั้งๆที่มันเกิดขึ้นกับเราทั้งนั้น

จะใช้คำว่าอดีตหรือความทรงจำมันอยู่กับตัวเรา

สุดท้ายแล้วจะลืมหรือจะเก็บมันก็อยู่ที่ตัวเรา

อดีต ความทรงจำ อะไรที่ทำให้คุณได้มาถึงสัจธรรมแห่งชีวิต

มันก็ทั้งสองอย่าง

เรียนรู็กับความเจ็บปวดซะบ้างแล้วจะรู้ว่าความสุขคืออะไร

ครึๆ..มันก็เท่านี้สำหรับที่อกหักแล้วบอกว่า "มันคืออดีต" 

เขียนเองก็แอบงงเองว่าเขียนทำไมเพื่ออะไร

เก็บไว้ๆ..เป็นความทรงจำ~

.

.

ออกจะดึกไปสักหน่อยกับการมาพล่ามในครั้งนี้^^

ชอบจริงๆคำนี้

อดีต

ความทรงจำ

.

.

ทั้งๆที่พรุ่งนี้ต้องออกไปทำกีฬาสีแท้ๆ เหนื่อยชะมัด