[FIC] 'THE' secretary. 07

posted on 21 Aug 2012 00:53 by zensedayz in THE-secretary directory Fiction

Title :  ‘THE’  SECRETARY

Author : zensedayz

Category : AU / ROMANTIC / COMEDY 

Rate : PG -13   / R 

Pariring : Yunho x Jaejoong

AN : อาจมีภาษาไม่สุภาพและคำหยาบปรากฏในฟิคเรื่องนี้นะคะ

 

 
 
 
07.
 

            ……….. ปวดหัว…………

ความรู้สึกหนักอึ้งบนศีรษะทำให้เกิดความรู้สึกอยากเปิดเปลือกตาทว่าไม่อาจขยับได้นอกจากกระพริบตาเป็นจังหวะถี่ๆ  ประสาทหูมาก่อนเป็นอันดับแรก ได้ยินเสียงดังหึ่งๆของแอร์คอนดิชั่น ลำดับถัดมาจึงเป็นกลิ่นหอมอ่อนๆที่ติดอยู่บนผ้าปูที่นอน

ความนุ่มลื่นและหนานุ่มจนถอดใจที่จะเปิดเปลือกตา ตัดสินใจพลิกกายไปที่อีกฝั่งด้านข้างเป็นการหันหลังให้แสงอาทิตย์ที่แยงลอดม่านตาด้วย … ได้ผล… กำลังนอนเคี้ยวน้ำลายและทำท่าจะจมไปกับห้วงอารมณ์ที่แสนหวานอีกครั้งแต่จู่ๆ

“คุณแจจุุง…” เสียงเรียกที่ไม่ดังไม่เบาด้วยชื่อเขาแว่วมาจากที่ไกลๆ ทุ้มต่ำ ทรงเสน่ห์ แต่คุ้นหูชอบกล แจจุงขมวดคิ้วแต่ก็พยายามไม่นึกคิดอะไร ส่วนหนึ่งเพราะปวดหัวเป็นทุนเดิมอยู่แล้วเลยไม่คิดใส่ใจต่อเสียงเรียกที่ดูจะดังขึ้นจากเดิม และแฝงไว้ด้วยความรู้สึกหลากหลาย แจจุงนอนพลิกด้านข้างท่าทางกระสับกระส่ายจึงไม่อาจเห็นอะไรหลายๆอย่างที่เกิดขึ้นในตอนนี้ ยุนโฮกุมขมับ ดันแว่นกรอบกลมให้พาดบนสันจมูกโด่ง เป็นเช้าวันเสาร์ที่เขาปลุกเจ้านายคนเก่งนานเกือบสิบนาที

เริ่มต้นตั้งแต่เคาะประตูหน้าห้องนอนก่อนหน้านั้นยังทำใจกับตัวเองที่ประตูหน้าห้อง เคาะจนข้อนิ้วเจ็บเลยตัดสินใจเปิดประตูเข้ามาแทน ได้กลิ่นอ่อนๆซึ่งเป็นเอกลักษณ์มันอวอวลอยู่แทบทุกมุมห้องยุนโฮเพิ่งรับรู้ ไม่มีกลิ่นใดๆเจือปน เป็นกลิ่นหอมของเจ้าตัวอย่างแน่แท้ สะอาด ให้ความรู้สึกเย็นสบายยามสูดดม ยุนโฮปัดทิ้งความคิดฟุ้งซ่านขณะเดินเข้ามาใกล้เตียงนอนใหญ่กลางห้อง จ้องมองร่างบางที่นอนหลับสนิทอยู่ภายใต้ผ้าห่มผืนหนา พลันความรู้สึกร้อนวูบวาบที่ใบหน้าก็แทรกเข้ามาแทนที่

แค่คิดถึงเรื่องเมื่อคืน…….

ชายหนุ่มจึงต้องเบือนหน้าหนีกลับแล้วเดินเลี่ยงไปสงบสติอารมณ์ที่ระเบียงหน้าห้อง จัดการรูดผ้าม่านผืนหนาออกพอให้แสงเข้ามาหันไปมองร่างเจ้านายที่พลิกกายหนีก็ทำให้อดไม่ได้ที่จะรู้สึกเหนื่อยหน่ายใจขึ้นมา

ไหนสัญญาว่าจะตื่นเช้าไง?

พ่นลมออกทางจมูก ไม่ใช่ความหงุดหงิดมากมายแต่ด้วยนิสัยของตัวเขาเองที่พอมองอะไรไม่ได้ดั่งใจจะไม่ปริปากบ่นแต่จะเชิดปากขึ้นแล้วถอนหายใจดังๆหนึ่งที ท่าทางเหย่อหยิ่งแบบคุณชายถึงจะดูน่าหมั่นไส้มากแค่ไหนแต่กลับไม่เคยมีใครบ่นว่าเขา เพราะคนที่จะทำให้จองยุนโฮเป็นแบบนี้ได้ก็ต้องเป็นพวกสุดโต่งเท่านั้นแหละ

“คุณแจจุง…” เรียกซ้ำอีกครั้ง คราวนี้มีเสียงงึมงำในลำคอลอดออกมา เส้นผมสีดำเกือบสนิทยามต้องแสงจะดูทอประกายเป็นสีน้ำตาลมันวาว ดูนุ่มลื่นน่าสัมผัส ตัดกันกับดวงหน้าขาวใสไร้จุดบกพร่องที่นอนให้แดดลิ้มเลียผิวขาวสีน้ำนมอย่างเชื่องช้า ภาพที่มองดูแล้วเหมือนจะเห็นออร่าจากเจ้าตัวเป็นประกายวิ้งค์ๆ อดไม่ได้ที่จะรู้สึกชื่นชมคนตรงหน้าที่…..


เดี๋ยวนะ!!

คำๆนี้มันไม่ใช้กับผู้ชายด้วยกันนี่!

ยุนโฮแทบจะเอาหัวโขกข้างฝาให้สมองส่วนความจำเสื่อมไปบ้าง จะได้หยุดคิดบ้าบออะไรแบบนี้คนเดียว

คิดแล้วก็ถ